அண்மையில் கல்வியாளர் கவிஞர் குலோத்துங்கன் (பத்மபூஷண் முனைவர் வா. செ. குழந்தைசாமி) சொந்த ஊரில் நடைபெறும் கல்லூரி சிறப்பான விழா எடுத்து அவரது தன்வரலாற்று நூலை அறிமுகம் செய்தது. அக் கல்லூரி நிர்வாகிகளுக்குப் பாராட்டு! வாசெகு ஐயா பெற்ற பல்வேறு பட்டயங்களை தென்னிலைக் கல்லூரிக்கு நன்கொடையாக அளித்துவிட்டார். அந்த விழாக் காணொளியுடன் சில சொற்பொழிவுகளும் கேட்போம். தமிழ் எழுத்துச் சீர்மையின் மூலம் தமிழெழுத்துக்களை ஆங்கில மீடியம், அயல் நாட்டுத் தமிழர்கள் போன்றவர்கள் சிறந்த தமிழ் அறிவு பெற்று வாழ வழிவகுப்பவர். அவரது சென்னைப் பல்கலைக்கழகச் சொற்பொழிவு இணையப் பல்கலைத்தளத்தில் இருக்கிறது. கேட்டுப் பாருங்கள். தமிழை நவீன யுகத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் இணையப் பல்கலை நிறுவுனர் கவிஞர் குலோத்துங்கன் வாழி!
இன்று தமிழ் இணையப் பல்கலைக்கழகம் விரிந்த ஆலமரமாக தமிழ் வளர்ச்சிக்கு உலகெங்கும் துணையாக விளங்குகிறது.
உலகிலேயே முதல் முறையாக ஒரு மொழிக்கென இணையத்தில் ஒரு பல்கலைக்கழகம் நிறுவப்பெற்றது உலகின் ஆறு
செம்மொழிகளில் ஒன்றாய தமிழ்மொழிக்குத் தான். இணையப் பல்கலைச் சிந்தனை கவிஞர் குலோத்துங்கன் (முனைவர் வா. செ. குழந்தைசாமி) அவர்களுக்கு முதலில் உதித்தது. அதை நடுவணரசிடம் சென்று நடைமுறைப் படுத்தியும் செய்த செயல் வீரர் அவர். இன்று
அவரோடு 1970களில் இருந்து தமிழ்ப் பணியாற்றும் பேரா. ப. அர. நக்கீரனார் இயக்குனராக இருந்து ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட அருந்தமிழ் நூல்களை வெள்ளுரையாகவும் (plain-text unicode), பிடிஎப் கோப்புகளாகவும் இணையப் பல்கலைக்கழகம் வேண்டுவோர்க்கெல்லாம் பகிர்ந்தளித்து வருகிறது. முந்தை நாளில் தமிழ் ஏடுகள் தீயாலும், வெள்ளத்தாலும், கரையானாலும், கவனிப்பாரின்றியும் அழிந்தன. நம் முன்னோர்கள் அச்சிட்ட லட்சக்கணக்கான நூல்கள் படிப்பாரும், பாதுகாப்பாரும் இன்றி விரைவில் அழியும் தறுவாயில் உள்ள அவலத்தைத்
தமிழ்நாடெங்கும் காண்கிறோம். ரியூனியன், தென்னாப்பிரிக்கா, மலேசியா, சிங்கப்பூர், அமெரிக்கா, நார்வே ... போன்ற நாடுகளில் தமிழ் பேசாத, எழுதாத மரபுவழித் தமிழினத்தார்களுக்குத் தமிழ் போதிப்பது இணையப் பல்கலையின் முக்கிய நோக்கம். ஆனால், அது ஒரு கூறுதான். அதை விடவும் முக்கியமானது நூல்களை பிடிஎப் ஆக்கி ஆய்வாளருக்கு அளித்து தமிழாராய்ச்சியை உலகத்தின் சிறந்த பல்கலைகளில் விரிவாக்க உதவுவதாகும். தமிழறிஞர்கள், மொழியியல் பேராசிரியர்கள் கருத்தாடும் ஆய்வுக்களங்களில் (உ-ம்: செந்தமிழ் குழுமம் (பாரிஸ் பல்கலை), இந்தாலஜி லிஸ்ட், ...) பயன்படும் வகையில் இந்த 19-ஆம் நூற்றாண்டு, 1950-60 வரை அச்சான தமிழ் நூல்கள், நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்ட நூல்களை முழுதுமாய்த் தரும் பெரும்பணி போன்றவை வழிகாட்டியாய் விளங்கும். இந்த பிடிஎப், வெள்ளுரை என நூல்களை அளிக்கும் பணியை அரசாங்க வரிப்பணத்தில் செய்தால் இணையப் பல்கலைக்கழகத்தின் செந்தமிழ்க் கொடையாக விளங்கும். சிங்களக் காடையர் யாழ் பல்கலையை எரித்த போது, எழுத்தாளர் சுஜாதா ‘ஒரு லட்சம் புத்தகங்கள்’ என்ற கதையை எழுதினார். அது யாழில் ஏற்பட்ட தமிழ் அழிப்பை லட்சக்கணக்கான தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களுக்கு எடுத்துச்சொன்ன எழுத்து. ‘ஒரு லட்சம் புத்தகங்கள்’ இணையப் பல்கலையில் அதன் அதிகாரிகள் வழங்கும் நாள் செந்தமிழின் பொன்னாள்!
இன்று இணையம் ஏற்பட்டுப் பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஆனால், தமிழ் வளர்ச்சி, தமிழாய்வின் வளர்ச்சி என்று பார்த்தால் இணையத்தில் அதிகமாக இல்லை என்றுதான் நான் குறிப்பிட்டாக வேண்டியுள்ளது. 8 கோடித் தமிழர்கள்! ஆனால், வெறும் 10,000 வலைப்பதிவுகள். அதிலும்
எழுதுவோர் தொகை ஆயிரத்துக்கும் குறைவே. சினிமாதான் அதிலும் பெரும்பங்கு. ஒரு 10 மின்குழுக்கள். அவ்வளவுதான். உலக அறிவும், விஞ்ஞானமும் ஆங்கிலத்தில் நாள்தோறும் விரிந்தும் பரந்தும் வளர்ந்துவருகிறது. ஆனால் அதுபோல், பாரதி, பாரதிதாசன் கனவாகிய தமிழ் வளர்ச்சி இருக்கிறதா? என்று பார்த்தால் காணோமே. அரசை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்: எத்தனை தமிழ்நாட்டு அரசாங்கத் தளங்கள் தமிழிலே இருக்கின்றன? பெரிதாக ஒன்றையும் காணோமே. இதற்கெல்லாம் விடிவாக தமிழ் இணையப் பல்கலை ஒன்றுதான் தெரிகிறது. அதுபோன்ற தளங்கள் மிக வேண்டும். புராணிகர்களுக்குக் கூட இணையப்பல்கலை தரவுதளங்கள் மிகுதியும் பயனாகிறது என்பது அனுபவத்தில் கண்டுள்ளேன். ’திடீர்’ சாம்பார் போல, ‘திடீர்’ புலவர்கள் ஐயா இவர்கள்’ என்று தமிழ்ப் பேராசிரிய நண்பர்கள் நகைச்சுவையாய்க் குறிப்பிடுகின்றனர். 8 கோடி தமிழ் பேசும் மக்களில் ஆயிரம் பேருக்குக் குறைவாக எழுதும் நிலை மாறி, பல லட்சோபலட்சம் தமிழர்கள் விரிவாக தங்கள் ஆராய்ச்சியை இணையப் பல்கலை போன்றவற்றைப் பயனித்து எழுதும்போது புராணிகக் கதைகள் மாறி அறிவியல் பார்வைக்குத் தமிழ் வளரும் என்பதுறுதி. தாய்லாந்து, கொரியா மொழிகளில் எத்தனை லட்சம் பேர் எழுதுகிறார்கள் இணையத்தில் என்று பார்த்தால், தமிழ், தமிழாய்வு செல்லவேண்டிய தூரம் நன்கு தெரிகிறது.
அண்மையில் மரை என்றால் Antelope. மரையூர், மரைக்காடு என்னும் பழந்தமிழ்ப் பெயர்கள் கொண்ட ஊர்கள் மிகுதி. இடைக்காலத்திலே ரகர > றகர திரிபு ஏற்பட்டதால் மறைக்காடு எனத் திரிந்துள்ளது. ’வேதம் அஃறிணைப் பொருள், அது எப்படி சிவனை வழிபடும்? மனிதர்கள் அல்லவா மறைப்புத்தகம் படிக்க வேண்டும்?’ எனவே, மறைக்காடு ஆனது என்பது புராணக்கதை, விஞ்ஞானத்துக்குப் பொருத்தமில்லாத கதை என்பார் பாவாணர். அதேபோல் தான் வரகூர் என்னும் பழந்தமிழ்ப் பெயருக்கு தேசாந்திரியாய் வந்த தெலுங்குநாட்டு 18-ஆம் நூற்றாண்டு சுவாமிகளுக்கு வரகூர்ப் பொருளும், தமிழ் உச்சரிப்பும் விளங்காததால் ஊரை புரி என்றும், வரகை வராஹம் என்றும் மாற்றியதையும் விளக்கினேன். அதற்கேற்பட்ட கதையை 'Urban myth' என்பர். வரகூர் மாறியிருப்பது சென்னையின் Urban mythகளில் ஒன்று எனத் தெளிவாகிறது. சென்னைத் தமிழறிஞர் ஒருவர் பர்கூர் (Burgur) என்பதும் வரகூர் என்பதன் திரிபுதான் எனக் காட்டினார். ஆர்க்காடு ஆறுகாடு (ஷடாரண்யம்) என மாறியதுபோல, மரைக்காடு வேதாரணியம் (மறைக்காடு) ஆகியுள்ளது. எனவே தான், தமிழ்ப் பேராசிரியர்கள் பலர் (உ-ம்: முனைவர் தி. நெடுஞ்செழியனார், மயிலாடுதுறை, 2008) அறிவுறுத்துவது போல மரைக்காடு என்று வேதாரணியத்தை
பழந்தமிழ்ப் பெயரால் அழைத்தல் சிறப்பு. முதலில், பத்திரிகைகள் இதனைச் செய்ய தமிழ் முனைவர்கள் திருப்பூர் கிருஷ்ணன், அண்ணாகண்ணன், வல்லமை இதழாளர்கள் போன்றோர் முன்வரவேண்டும். அப்போது இளைஞர்கள் பழந்தமிழ்ப் பெயரை அறிந்துகொள்ள ஏதுவாகும். ஆர்க்காடு, மயிலாடுதுறை, மரையூர், மரைக்காடு, ... எனத் தமிழர் எழுதுதல் தமிழ் வரலாற்றுக்கும், தமிழின் விஞ்ஞான வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுக்கும். மரைக்காடு பற்றி விரிவாக இராமகி ஐயா பலமுறை எழுதியுள்ளார். நூலாராய்ச்சிகளில் சிறந்த தமிழறிஞர்கள் பலரும் 60-70 ஆண்டுகளாய் விளக்கிவரும் ஆய்வுமுடிபுகள் இவை. நேற்று கவிமாமணி இலந்தை ராமசாமி ஹ்யூஸ்டனில் பாரதியார் கலைமன்றத்தில் பேசியதைப் பற்றி அகத்தியர் குழுவில் எழுதியிருந்ததைப் பல்லாண்டுகட்குப் பின்னர் படித்தேன். ரகர, றகர வேறுபாட்டை எவ்வளவு நுட்பமாக பாரதியார் கையாண்டுள்ளார் என இலந்தை விளக்கியிருக்கிறார். அதேபோல, ரகர, றகர வேறுபாடுகள் ஊர்ப்பெயர்களில் உள்ள முக்கியத்துவம் தமிழர் வாழ்வில் பனுவலியல் ஆய்வினால் தெளிவாகிறது: ஆர்க்காடு > ஆற்காடு (ஷடாரணியம் என ஆனது!!), ஏர்க்காடு > ஏற்காடு, மரைக்காடு > மறைக்காடு ... பாரதியார் வலியுறுத்தும் செந்தமிழின் ரகர, றகர நுட்பங்களைத் தமிழ் ஊர்ப்பெயர்களில் ஆர்க்காடு, மரைக்காடு, மரையூர் என்பவற்றில் பயன்படுத்துவதன் இன்றியமையாமையினை விளக்கி ‘மரை, மரையூர், மரைக்காடு’ என்று கட்டுரை எழுதலாம். Smile of Murugan is a great intro by Zvelebil to Tamil literature. முத்தமிழ் வினோதன் மரைமகள் மணாளன் முருகன் தமிழர் ஆர்க்காடு, மரையூர் போல மரைக்காடு, முதுகுன்று, மயிலாடுதுறை, ... எனும் போது முறுவல் புரிகிறான்!
என் போன்ற பலரை அறிவியற் பார்வையில் தமிழாராய்வு செய்யத் தூண்டிய பேராசான் வாசெகு ஐயாவின் காணொளிகள் சில காண்போம்!
நா. கணேசன்
At MIT, Dr. VCK speech - Tiru. APJ Abdul Kalam, President of India
கலைக்களஞ்சியம் சிடி வெளியீட்டு விழா:
திருக்குறள் விழா, சிங்கப்பூர், 1994
தமிழ்ச் செம்மொழி பற்றி - ஆஸ்கோ பார்ப்போலா அருகில் இருக்கிறார்.
கவிஞர் குலோத்துங்கன் - தென்னிலை கல்லூரிவிழாக் காணொளி:
அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தில் கவிஞர் குலோத்துங்கனின் பயோ-டேட்டா:
http://www.annauniv.edu/cpde/Forms/BIO/VCK_Bio-Data.pdf
மண்ணின் மைந்தர் - கவிஞர் குலோத்துங்கன் கல்விக் காட்சியகம், தென்னிலை, கரூர்
தமிழகத்தில் சிந்து சமவெளிக் கலாசாரத் தொடர்ச்சி - Special Lecture at Palatine Public Library, Chicago (July 27, 2013)
சிகாகோ தமிழ்ச்சங்கம் தன் அங்கத்தினர்களுக்கு இந்த ஆய்வுச் சொற்பொழிவு பற்றிய நிகழ்ச்சி அறிவிப்பை அனுப்பியுள்ளது. பழைய நண்பர்கள் பலரையும், கவிமாமணி ’சந்தவசந்தம்’ இலந்தையாரும், புலவர் பிரான்சிசு சவரிமுத்து, வேந்தன் அரசு (சின்சினாட்டி), கோவை செல்வன் (விஸ்கான்சின்) பார்க்க இருப்பது கூடுதல் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. சனிக்கிழமை சந்திப்போம்!
Continuity of the Indus Valley Civilization:
Bronze Age Indus Valley saw the flourishing of the largest agriculture based civilization in the ancient world. The seals unearthed cover a wide geographical area of the Indus Valley Civilization (IVC) and the glyptic art featured in the IVC seals show the importance of land and aquatic fauna in the cultural life. The characteristic fish sign pointing to the Dravidian language spoken by the elite Harappans has long been explored from the days of Fr. H. Heras, SJ. However, the importance of crocodiles in IVC culture is just coming to light. In the post-Harappan phase also this crocodile deity is found in anthropomorphic form in sites in Haryana, but it has been misidentified as a Boar (Varaaha)! In 2011, Prof. Asko Parpola has characterized an important sign in the Indus script as the Makara. Fresh archaeological material from Tamil Nadu megalithic sites and a Tamil Brahmi inscription found recently near Madurai will be presented here for the first time as important evidence showing continuity of the Indus crocodile cult in the Iron Age Tamil country. Tirupparangunram inscription of the crocodile (Naakra) and Sakthi with a Banyan fig tree and its relationship to the symbols in the earliest silver punch marked coins of Pandyas will be shown.
மகர விடங்கர் - கொற்றவை வழிபாடு - சிந்துசமவெளி முத்திரைகளில்
Here is my paper written in 2007 discussing the Crocodile-KoRRavai (proto-Durgaa) cult in Indus valley. Next week (July 29, 2013 in Chicago, IL) I will be presenting new archaeological evidence for the continuity of this Indus Crocodile cult (1) in post-Harappan sites in Haryana as Anthropomorphic figure which is wrongly identified as Varaaha (Boar, பன்றி)! and (2) in Tamil Nadu megalithic burial sites such as Adichanallur and also in Indus-like inscription in SaaNuur. The recent inscription of the crocodile (Naakra) and Sakthi with a Banyan fig tree in Tirupparangunram, Madurai and its relationship to the symbols in the earliest silver punch marked coins of Pandyas will be shown. Dravidian name of Mokara/Makara for Indian crocodile attested in Sangam period texts and archaeology is analyzed here.
The original PDF of my 2007 paper on IVC crocodile worship cult is available here for download.
Gharial god and Tiger goddess in the Indus valley:
Some aspects of Bronze Age Indian religion
Abstract: In the Mature Harappan period seals and tablets produced about 4000 years ago, gharial crocodile is portrayed as a ‘horned’ being. As in the famous Pashupati seals (M-304), this horned gharial deity is the central figure surrounded by a typical set of animals. A female being, often connected with tigers, is seen coupling together with the gharial in a fecundity scene in an Indus Valley Civilization (IVC) creation myth. A number of seals show a man on the tree along with a tiger below. This shaman on the tree and tiger motif is linked archaeologically with the gharial deity in the sky, and the Mesopotamian Gilgamesh-like goddess shown between two tigers in IVC tablets and moulds. Also, the same shaman on tree along with a tiger motif is seen in the ‘horned’ gharial “Master of Animals” seals. A comprehensive evaluation of the imagery recorded in the Indus glyptic art is needed to understand the pan-Indus founders’ myth cycle, and the iconography is illustrated with pictures of the IVC sealings. These religious myths of the gharial and tiger divinities are at least as important as the tree goddess worship in M-1186 with a shaman, markhor goat and seven women in front of a bodhi fig tree.
4
மலையாளத்தின் பழமை - ஐராவதம் மகாதேவன்
இன்று இந்தியாவின் பல்வேறு மொழிகளையும் செம்மொழி (Classsical language) என இந்தியாவின் நடுவணரசு அறிவித்து வருகிறது. மலையாளம் சில நாட்களுக்கு முன்னர் டெல்லி அரசியல்வாதிகளால் செம்மொழி ஆகியுள்ளது. மலையாளம் தமிழினின்றும் பிறந்ததையும். இந்தியாவின் உயர்தனிச்செம்மொழிகள் இரண்டே எனவும் பேரா. ஜார்ஜ் ஹார்ட் விளக்கி எழுதிவருகிறார். மலையாளம் தமிழின் சேய் என்பதனை கேரள பாணிநி ராஜராஜவர்மா (மலையாளத்துக்கு இலக்கணம் 1917-ல் தந்தவர்), உள்ளூர் பரமேசுவரையர், ச. வையாபுரிப்பிள்ளை, ஹெர்மன் குண்டர்ட், ... போன்றோர் விளக்கியுள்ளனர். இந்திய நிதியமைச்சர் ப. சிதம்பரம் மலையாளம் செம்மொழி என அறிவிப்பை முதலில் செய்தார். அடுத்ததாக, ஒரியா, மராட்டி மாநிலங்கள் முயற்சி எடுப்பதால் அவை செம்மொழிகள் ஆகலாம். இந்தியாவின் அரசியலமைப்புச் சாசனத்திலும், ரூபாய் நோட்டிலும் உள்ள தேசிய மொழிகள் யாவும் செம்மொழிகள் ஆகக்கூடும். மிக முக்கியமான எழுத்தில்லா மொழிகளாம் பிராகுவி, தொதுவர் (Toda), சாந்தாலி (கிழக்கிந்தியா) மொழிகளும் செம்மொழி ஆகலாம். இந்திய யூனியனின் நீண்டகால வளர்ச்சிக்கு எல்லா தேசிய செம்மொழிகளின் எழுத்துமுறைகளும் சம அந்தஸ்து பெற வேண்டும். நீங்கள் பயன்படுத்தும் யுனிகோட் போன்றவற்றில் இந்தியாவின் பல்வேறு செம்மொழி எழுத்துக்களும் இயங்குகின்றன. தற்பொழுது தமிழர்களும் மலையாளிகளும் ஆரிய, திராவிட மொழிகளை எழுத நெடிய வரலாற்றில் பயன்படுத்திய கிரந்த எழுத்து யுனிகோட் ஆகிறது. தமிழர் நூறாண்டுகள் போராடிச் செம்மொழி என்ற அறிவிப்பை 2004-ல் பெற்றனர். மலையாளிகள் 3 ஆண்டு முயற்சியால் செம்மொழி ஆக்கியுள்ளனர்.
இன்றைய கணினித் தொழில்நுட்பத்தில் அனைத்துச் செம்மொழிகளின் எழுத்துலிபிகளும் சமம் என்ற நிலையை மாநில முதல்வர்கள் தில்லி சர்க்காரிடம் பெறுதல் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையாக அமைக்கலாம். தமிழர்கள் செம்மொழி தமிழ் என்று இந்திய பாராளுமன்றம் அறிவிக்க வைத்ததுபோல, செம்மொழிகளின் லிபிகளும் தேவநாகரிக்கு ஈடானவை என இந்திய அரசாங்கத்தை அறிவிக்கச் செய்ய வேண்டுகிறோம். எல்லா மாநிலங்களும் முயன்றால் பஞ்சாபி, வங்காளி, தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், செம்மொழி தமிழ் போன்றவற்றின் எழுத்துக்கள் தேவநாகரிக்குச் சமானம் ஆனவை என இந்திய அரசியல் யாப்பில் செய்யலாம். இன்று தேவநாகரிக்கு உள்ள அந்தஸ்து செம்மொழி ஆன தமிழுக்கு இந்தியாவில் இல்லை. மலையாளத்துக்கும் இல்லை. செம்மொழிகளின் லிபிகள் எல்லாமும் அவற்றின் மாநிலங்களில் சிறப்பாக இயங்கவும் எல்லா இந்திய லிபிகளின் வளர்ச்சிக்கு இந்திய அரசாங்கம் செலவுசெய்யவும் வைக்க இம்முறை உதவும். இன்று ஹிந்தி எழுத்துக்கு மாத்திரமே மத்திய அரசாங்கம் செலவிடுகிறது.
ஹிந்தி எழுத்துக்குச் சமமாக செம்மொழி தமிழ் எழுத்துக்களின் வளர்ச்சிக்கு இந்திய அரசு பணம் செலவிடவேண்டும் என்று தமிழ்நாடு கோரிக்கை வைத்து வெற்றி அடைய வேண்டும். எல்லாமே ஆங்கில மயமாகி வரும் இந்தியாவில் ஹிந்தி எழுத்துக்கு மாத்திரம் ஏன் அரசாங்கம் செலவிடவேண்டும்? எல்லா பிராந்திய லிபிகளுக்கும் ஏன் மாற்றந்தாய் மனப்பான்மை? தமிழ் செம்மொழி ஆகிவிட்ட நிலையில், தமிழ் எழுத்து வளர்ச்சியும் அவசியமானது, கணினி வளர்ச்சி இன்று எல்லா எழுத்துக்களுக்கும் ஓர் இடத்தை உறுதி செய்து வருவதைப் பார்க்கிறோம்.
------------
ஐராவதம் மகாதேவன், கி. நாச்சிமுத்து போன்ற தமிழறிஞர்கள் பலரும் மலையாளம் செம்மொழி ஆவதற்கு ஆதரவளித்தனர். ஆகஸ்ட் 2010-ல் ஐராவதம் எழுதிய ஆய்வுக்கட்டுரையைப் படிக்கலாம். பேரா. கா. ராஜன் புலிமான்கோம்பைத் தொல்லியல் ஆய்வில் கண்டுபிடித்த ஆகோள் பூசல் கல்வெட்டை மலையாளம் என்கிறார் திரு, மகாதேவன். அப்போதைய காலத்தில் தீயன் என்ற ஜாதி இருந்ததா? என்னும் கேள்வி எழுகிறது. தீ - இனிய ஒளி என்ற பொருளுண்டு. இனிப்பு, இன்பம் என்பவை இன்- என்னும் வேர்கொண்டன. அப்பொருளில் இனிய ஒளிக்கதிர்கள் கொண்டது தீ+கள் > திங்கள் என்று சந்திரனுக்குப் பெயர் திராவிட மொழிகளில் ஏற்படுகிறது. தீ + கள் = தீங்கள் > திங்கள் (Cf. மூத்த + அரைசர் = முத்தரையர் ஆவதும் காண்க. மூத்தரசர்/முத்தரசர் செப்பேடுகளில் விருத்தராஜர் எனப்படுகின்றனர்). எனவே, ஆகோட் பூசலில் அம்பால் துளையுண்டு இறந்த தீயன் என்னும் தனிமனிதன் பேர் ‘இனியகதிரோன்’ என்ற பொருளில் இருக்கலாம். இப்போதும் சந்திரன் என்று பலருக்கும் பெயர் உள்ளதல்லவா? தீஞ்சுவை, தீங்கனி என்பவற்றில் தீ- என்பதற்கு என்ன பொருளோ அதே பொருள் தீயன் என்ற பெயரிலும் உள்ளது. அல்லது திஷ்ய என்னும் நட்சத்திரம் திய்யன்/திஸ்ஸன் என்ற பிராகிருதப் பெயர் தீயன் என்று ஆனது எனவும் கொள்ளலாம். இதற்கும் 1000 ஆண்டுக்குப் பின்னர் உருவான ஈழவர்/தீயர் ஜாதிக்கும் தொடர்பென்ன? தீயர் (ஜாதி) தீவு என்னும் பொருளது. அது மிகப் பிற்காலம் அன்றோ? தீவர்/தீயர் - ஆவன்/ஆயன், கோவில்/கோயில் ஒப்பிடலாம்,
மேலும், பெடு தீயன். பெடு பெள்- என்னும் வேர்ச்சொல்லில் பிறக்கும். பெள்-தல் = பிளத்தல் (பிடி ‘பெண்யானை’, பிணா, ..). piL-/peL- alternation is in Proto-Dravidian, compare with viL-veL- as in viLLal,viLakku etc., for viL- & veLi, veLLai etc., for veL-. viNDu/viNNu/viTTu > viSNu 'rays of the sun' in Rgveda, later one of the 2 great gods of Hinduism.பெடை, பெட்டை, பெட்டி, பேடு, பெண் ... போன்ற சொற்கள் துளைப்பொருள் கொணடிருப்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி. -ள்-/-ண்-/-ட்- என்னும் த்ராவிடச் சொற்பிறப்பு விதிக்குள் வரும். கற்களால் எல்லை அமைத்துச் செய்யும் ஊர் பேட்டை, பெட்டு/பட்டு என்று இன்றும் சொல்கிறோம். பெடு தீயன் என்பதை அம்பால் துளைப்பட்டு மாண்ட வீரன் தீயன் என்று கொள்கிறேன். வில்லும், அம்பும் ஓவியத்துடன் கூடிய தமிழ் பிராமி கல்வெட்டு சித்தண்ணவாசலில் கிடைத்துள்ளது. அதில் உள்ள வாசகம்: “சம்பொய்கை பெடுதைத்த கல்”. பாசி படர்ந்த குளத்தின் அருகே வீரர்கள் விற்பயிற்சி செய்திருக்கிறார்கள். மரப்பொம்மை அல்லது மரப்பலகையை இக்கல்லில் உயரமாகப் பொருத்தி (தைத்து) இங்கே விற்பயிற்சி மேற்கொண்டிருப்பர். பெள்-/பிள- என்னும் வேர் தரும் பெடு என்ற வினைச்சொல்லும், பள்-/படு என்னும் வினைச்சொல்லும் வெவ்வேறானவை. பெள்-/பெடு > துளைக்கும் பெடை, பள்-(பள்ளி)/படு-(பட்டி). படுப்பது படை. பெடையும், படையும் ஒன்றா? எனச் சிந்திப்போம். ஆக, மிக அருமையான வினைச்சொல் பெடு- (பிள்-/பெள்- என்னும் வேர்) இரண்டுமுறை தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுக்களில் (புலிமான்கோம்பை, சித்தண்ணவாசல்) கிடைத்திருப்பது அருமை. I think "peDu/pEDu" is an important archery term, a major part of living in the Megalithic iron age of Tamils, as we see in early coins, in rock paintings, Chera royal emblem etc., & many herostones show a fellow with bow & arrow. I feel that PulimAnkOmbai naDukal inscription's technical term, peDu/pEDu of the guy dying due to arrow shot from a bow has been neglected in the herostone inscription's interpretation so far. Once archery as a Way of Life was gone from Tamil, we gradually lost the archery's Technical Term, "peDu-/pEDu" from our cultural memory over the centuries.
- நா. கணேசன்
சித்தண்ணவாசல் - அம்பும், வில்லும் கொண்ட கல்வெட்டு
(from Sri. I. Mahadevan, Early Tamil Epigraphy, 2003)
-----------
ANTIQUITY OF MALAYALAM: RECENT EPIGRAPHICAL EVIDENCE
IRAVATHAM MAHADEVAN
I read with interest the report on the symposium on recognition of classical status to Malayalam (DLA
News 34.7.2010). I support the plea not merely on grounds of equity, as the other three literary Dravidian languages have already been accorded the classical status, but also on the merits of the case. There was a time when the same language was spoken on either side of the Western Ghats, probably with only minimal dialectal variations. In course of time, and due to the barrier to communication posed by the high mountain ranges, the Eastern dialect (Tamil) and the Western dialect (Malayalam) became more and more divergent. The heavier infusion of Sanskrit and the native innovations like dropping the person-number-gender terminations in Malayalam led to its emergence as a separate language with its own distinctive script. Therefore, as both were once dialects of the same proto-language.
The earliest inscription in Malayalam occur only from the 9th century C.E., though L.V. Ramaswamy Aiyar traced the origin of the language to about the 5th century on linguistic grounds. However, recently discovered Tamil-Brahmi and Early Vatteluttu inscriptions provide new evidence for words in characteristic Pre-Malayalam or Early Malayalam forms dating from much earlier times. I summarise briefly the new evidence.
1. A herostone inscription has been discovered recently at Pulimankombai in Theni district in Tamil Nadu (near the border of Kerala). The inscription is in the Early Tamil-Brahmi script and may be dated in ca. 1st century B.C.E. on palaeographic evidence. The iன்scription reads: kūṭal-ūr-ā-kōḷ peṭu tīaṉ antavaṉ kal ‘the (memorial) stone of TiyaI Antavaṉ who fell (in) the cattleraid (at) Kûṭalûr’ Note Ma. peṭu (Ta. paṭu) ‘to fall, perish’ (DEDR 3852) occuring here in the viṉaittokai with the name of the hero who belonged to the Tiya caste. This is the earliest inscriptional occurrence of a pre-Malayalam word discovered so far.
2. A pottery inscription found at Pattanam, Kerala (most probably identical with ancient Muciri) during trial excavations is in the Late Tamil-Brahmi script of about the 2nd century C.E. as judged from palaeographic and stratigraphic evidence. The fragmentary inscription reads: … ūr pāva ō ...‘woman / doll of the village…’
The occurrence of the pre-Malayalam form pâva (Ta. pâvai) (DEDR 4107) may be noted.
3. Another pottery inscription has been excavated more recently at Pattanam. The inscription is a single word cāttan, a personal name, in the Late Tamil-Brahmi cave inscription at Arachalur, Erode District, Tamil Nadu, which has also been dated in the 4th century C.E. from palaeographic evidence.
4. An Early Vatteluttu inscription of ca. 5th century C.E. is engraved on a boulder mid-stream of the Cherupuzha river at Ezhuttukallu in the Nilambur forest area in Kerala.It reads:
mācakōṭu nīraṇavāy ‘mouth of the dam (across) the water course at Mācakōṭu. The occurrence of the Early Malayalam form aṇa (Ta. aṇai) (DEDR 122) is noteworthy.
I have not included here the Tamil-Brahmi and Early Vatteluttu inscriptions at Edakkal, Kerala as they have no special features associated with Malayalam, and are already well known. In view of the exceptional importance of the four new inscriptions for the study of the origin and evolution of Malayalam, I have requested ISDL to store high-resolution photographs and full bibliographic data in their computer system for online access by interested scholars. (From DLA NEWS Vol. 34 No. 8 dated Aug 2010) - ஐராவதம்
viduthalai-newspaper-with-split-u-uu-vowel-signs
Viduthalai newspaper from Madras, India publishes sections of its news with vowelised consonants with u and uu vowel signs split from the consonants. Note that these forms occur in the same page. Here are some samples.
February 2, 2004:
